Meditatie

Christus is het die gestorven is, ja wat meer is, die ook opgewekt is, die ook aan de rechterhand van God is, die ook voor ons pleit.
(Romeinen 8 , vers 34)

Deze meditatie wordt geplaatst tussen Pasen en Pinksteren. Om een tekst te vinden die daarbij past, kwam ik bij bovengenoemde woorden van Paulus in zijn brief aan de Romeinen. Boven dit stukje staat in de bijbel: Meer dan overwinnaars (Romeinen 8: 34-39.) Het is een prachtig stukje in de brief, pak de bijbel en lees het maar eens.

Het zit boordevol met troost en bemoediging. Een aanrader voor mensen met moeite en verdriet. De liefde van Jezus Christus straalt er van af. Zijn medeleven en zorg voor mensen. Zijn aandacht voor alles wat ziek of gebrekkig is. Jezus gaat er niet aan voorbij, maar helpt in woord en daad. Jezus is trouw tot in de dood. Maar als Zijn doel niet meer is dan het helpen hier en nu, dan houdt het bij de dood op. Je kunt mensen liefde geven, hen troosten, bij hen zijn, eten geven als ze honger hebben, geld overmaken, onderdak bieden en noem maar op. Doe vooral wat je kunt, maar bij de dood houdt het op.

Bij Jezus Christus is het anders. Hij is sterker dan de dood. O zeker hij is gestorven en begraven, maar Hij is ook de opgewekte. Hij is de dood doorgegaan. Hij blijft als het ware bij ons. Zijn troost en liefde stoppen niet bij het graf. Hij blijft bij ons, ook in het graf. Hij ondergaat de straf die wij verdiend hebben. De straf op onze zonde is de dood. Jezus is zondeloos en kan daarom niet in het graf blijven.

De tekst hierboven geschreven zegt: Christus is het die gestorven is, ja wat meer is, die ook opgewekt is, die ook aan de rechterhand van God is, die ook voor ons pleit.
Hij leeft en wij zullen met hem leven.

Als je met oudere mensen in gesprek komt, die niet meer goed voor zichzelf kunnen zorgen, geven ze aan, dat een verpleeghuis het beste is. Als het moet liefst in Bedum, naar "Alegunda Ilberi." Als ik daar heen kan, dat zou mooi zijn, maar... zeggen ze dan: "Ik hoop dat ik een plaats kan krijgen aan de wegkant." "Als je achterin woont dan kijk je uit over de begraafplaats".

Het is waar, het gebouw grenst aan de begraafplaats. Een beetje begrijpen kan ik het wel. Als we over een begraafplaats kijken of lopen en we zien al die stenen, dan kunnen we somber en stil worden. We worden bedroefd en buigen het hoofd en denken aan de tijd die voorbij is. We voelen ons onmachtig en verslagen. We ondergaan het zoals de vrouwen op de paasmorgen, onderweg naar het graf van Jezus. Als we ons zo voelen, laat de Heilige Geest ons dan helpen, zoals de engelen de vrouwen geholpen hebben op de begraafplaats, daar in de tuin van Jozef van Arimathea. Bij het open graf mochten ze horen "Hij is hier niet want Hij is opgewekt." Hij is opgewekt en heeft ook mijn schulden weggedragen. Uit volle borst kunnen we nu zingen: "Jezus leeft en ik met Hem." De verrezen Heiland wordt met hemelvaart "De Verhevene", die alle macht is gegeven in de hemel en op de aarde.

Als wij vanuit "Alegunda Ilberi" door het raam over de begraafplaats kijken, mogen we meer zien dan alleen maar grafstenen en mensen met zwarte kleren vol verdriet en rouw. Ook het frisse groen van de bomen, de bloeiende planten en de zingende vogels vallen op. Het werk van Gods hand. God die alles maakte. Ook u en mij maakte Hij. De Here maakte het niet alleen, Hij zorgt ook voor alles wat hij gemaakt heeft en maakt alle dingen nieuw. De dood van Jezus en zijn opstanding maken dat duidelijk. Jezus is gestorven en begraven, ja wat meer is, die ook opgewekt is en aan de rechterhand van God is, die ook voor ons pleit.

Dwars door alle dingen heen, die we in het leven meemaken, mogen we zijn liefde zien en ervaren. Ook als wij op een begraafplaats kijken. Want: Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles, is voldaan.

Bert Riepma